رو این کار خیلی وخته زحمت میکشم مث کارای دیگم خوشم میاد ازش

خیلیا میگن رپایی که مینویسی خیلی بهتر از پاپ هات < احتمالا درسته ولی من خودم دوست

دارم اینجوری بنویسم به نظرم رو موزیک راک میشینه

شاید یه روزی خودم این دسته از کارهامو اجرا کردم

ولی هیچوخ سراغ کار فروختن نمیرم اگه قرار باشه به کسی کار بدم او کسیه که باهاش زندگی

کرده باشم و بشناسمش > در ضمن انقدر از من بهتر هستن که تو این سبک بنویسن

پس حق با اوناس

این کارا هیچوخ به اجرا نمیرسه به جز با صدای خودم

کوه

انقدر از خودم فراریم    که سایمم راهمو گم کرده

تو که به سمت جسم ِ من میری      کاری بکن این جاده برگرده

حالم گرفته اس قد ِ حاله تو       حالم بده وختی که تو خوبی

خون میره از صلیبه آغوشم        تا میخه آغوشتو میکوبی

درکم نکن وختی که ابلیسی       ترکم نکن وختی خدا میخوام

این آخرین راهیه که میرم       انگاری دارم به خودم میام

چشماتو بستی پش به من کردی      پشت ِ سرت چش بسته میگفتم

این آسمون دره ی وارونه اس           دستامو ول کن منکه می افتم

کولاک ِ احساستو میشناسم         حمله به سمت ِ این حوالی کن

من پا فشاری میکنم رو ابر        تو پشت ِ آسمونو خالی کن

این رابطه کوهه ولی تنها     از فتح ِ قله ها نمیگفتم

بلند ترین سقوط من اینه       حالا که از چشم ِ تو می افتم

اشکای آدم برفی یخ کرده            باید از این خوابه سفید ترسید

تحریک ِ مرداد ِ تنت میشم              خون ِ زمستونو بریز خورشید

کاری بزرگتر از گناهت نیس         جا پای زخماتو رو من خاک کن

این زخم ِ کاری رو نبند < برگرد           شالتو بردار اشکاتو پاک کن

                                                                  علیرضا

یا علی