قلت دیکطه ای

X

قلت دیکطه ای

قلت دیکطه ای

خرده از حرف ِ درشته منه آزرده نگیر<حرف ِ آزرده درشتانه بود خرده نگیر

	حقیقت تویی که هستی.. حقیقت منم که میمونم
به نام خدا شاید چند وختی باشه که زندگیه هنریه من یا نوشته های من وارده یه دنیای جدید شده باشه شایدم جدید نباشه حسی بوده که در من فعال شده ولی همینجا باید اعتراف کنم در حاله حاضر کاملا تحت تاثیره این جریان قرار گرفتم اما حرفه ای تر از اونیم که بذارم کارم به تکرار برسه میم مثله عشق ۲ امشب عصبی امشب وفادار امشب بدجوری سگم این وصیت نیست امشب یه سری چیزارو نمیتونم بهت نگم تو همه ی رگامو بوسیدی با حرفات با رفتارت حتی اگم <<<< نبوسیده باشی امشب جای لبات لبه تیغو زدم رو شاهرگ تو خبر نداری... گوشی دستته... ببین بهت چی میگم ... میگی روی چشم.. منم دیدم تو خبر نداری تیغو همونجایی که نباید کشیدم گوشی دستته ... بهت می گم پرو نشو وختی میذارم با من دهن به دهن شی دهن به دهن یعنی با لبات حریفه زبونه من شی خفت میکنم یجوری که ناکام از دنیا نری و زن شی بس که سفید بهت میاد دلم میخواد کفن شی <<<البته > کناره خودم که مشکی بپوشمو با هم بریم توی قبره دو نفره یجوری دره این تخته خابو گل بگیرم که زنده ها از یادت بره امشب میخوام اشکتو در بیارم نه با حرفای بیخودیم تو عوض میشی اگه بفهمی ما کی بودیمو چی شدیم تا یه دختر بهم میرسید میگفت : علی !! تا حالا عاشق شدی؟ ای بابا عشق کدومه؟ خلاف سنگینم دوا خوریم نبود حتی واسه شفا ! دودم که تو دین من حرومه تا نگاهه اولت که به نگاهای اول باختی با نگات مارو یاده همه اون چیزایی که نداشتیم انداختی ولی باز به خودم گفتم عشق ماله جنتلمناس !! علی !! تو لونپنی فقط اینو فهمیدم که تو خیلی بیشتر می ارزی از ماله هفتاد هزار تومنی هفتاد هزار تومنی که سند ِ آزادیه یه خونه س هفتاد هزار تومنی که شعاره یه کاندیدای دیونه س منظورم به خودمه که تو افکاره تو کاندیدام واسه ریاست به عشقو شهوت ای بر زاته پدر ِ بد زاته هفتاد هزارتومنیت لعنت اینا شوخی نیست من جدیم مث همین که میخوام بریزم سر ِ بچه محلات انقد چکولگد بزنم تا بمیرم من وختی نامردی کتک میخورم نافرم آرامش میگیرم تو بچه محلیو آخر ِ بچه محلا تو .... من دعوا میکنم داور ِ بچه محلا تو بهت میگن آس .. منم پاسم .. اینه باور ِ بچه محلاتو ای ! بابا من یروزی مادر ِ بچه محلا ! تو... من ابر نیستم کوهم که تو دلم رعد و برق دارم من مردم ... با پسرای دیگه فرق دارم من عاشقتم .. چون میخواستم .. چون میتونستم.. چون انقد وجودشو دارم که تو وختی پشتمو خالی میکنی واسه تکیه کردن دست رو نقطه ضعفت نذارم من تاحالا گریه نکردم حتی واسه عبور ِ تو خیلی از وختام بغضمو نگه داشتم بخاطره غرور ِ تو که نشکنه ... دریغ از اینکه خنده های من گریه داره و با این گریه ها تورو میخندونم تو برو... من با همین خنده ها برت میگردونم دکترا مث ِ تو میشن < وختی سفید میپوشی < روانی میشم ... روزاییم که نمیبینمت مریضم تو قرمز میپوشی بی پرده بگم آرزومه خونتو بریزم من دارم انتقام ِ تورو از خودم میگیرم چون گناهکارم چون روبه روت بی هیچ کموکاستی نیستم من مقصرم من باید بمیرم چون اون چیزی که تو میخواستی نیستم نیستم با این خونی که ازم داره میره .. تو میگی عاشق شدی خبر نداری وحشتناک دیگه دیره تیریپه مشکیتو بزن اینجا قراره یه نفر بمیره اینجوریه که تو هرچی بپوشی بهت میاد و به من میره اگه چیزیم نپوشی که سورآل ترین تصویره همینه که فکر ِ من انقد بهت فک میکنه شاید یکی از این فکرایی که کرد بگیره انقد بهت فکر میکنم تا مغز کمرم درد بگیره توام فک میکنی ولی خبر نداری خونه یکی داره میره و تو نمیدونی جلوی این خونو بخیه ام نمیتونه بگیره اما تو میتونی ولی قرار نیست من بهت بگم اینجا چه خبره اینکه تو نفهمی من چجوری میمیرم خودش یه هنر تو باید ندونیو زنده باشی ببینی تا کجا منتظرتم تو بت ِ منی بخدا منتظرتم با جسمم با روحم جدا جدا منتظرتم این دنیا که من دیگه... بیخیال ل ل ل ل اون دنیا منتظرتم تو همش در حاله زدن بودی به پاییز تا روحه من قبز بشه ولی من انقد وایستادم تو زمستونت تا علف زیره پام سبز بشه حالا چند ثانیه سکوت میکنم.. این واسه اینکه میگی عاشقت شدم نیست چند ثانیه سکوتم تا آخرش دسته خودم نیست چند ثانیه س تو فقط نفس می کشی و گرمت شده .. نمیدونی چند ثانیه س اینجا چقد سرده چند ثانیه سرگرمم بودی تو بیا ببین سرم چه بد سرده دستمال نبند تو این ثانیه ها نگو عاشقت شدم سر دردت من بودم چند ثانیه س دیگه دردسر نداری چند ثانیه س که روحم داره با تو حرف میزنه.. چند ثانیه س میگی عاشقم شدی .. چند ثانیه س مردم ..خبر نداری علیرضا سلیمانی ( علی حقیقت ) M روزی که این کارو تو خانه ترانه خوندم گفتم که به نظر خودم این کار ضعیف تر از کارای دیگمه اما اون حرفو بخاطر این زدم که به نظر خودم باید این کارو خیلی بهتر از چیزی که هست مینوشتم چون تو لیاقتت خیلی بیشتر از این حرفاس . یا علی
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم مرداد 1388ساعت 19:0 توسط علیرضا

	علی کوچیکه
به نام خدا علی کوچیکه ... تصویری از حالته زندگیه من شروع و پایان این کار فروغ دیوانه کننده اس میدونم همینجوری تموم میشه میدونم. تقدیم به پایانه خودم که شروعه خیلی از داستانهای حقیقیس علی كوچيكه علی بونه گير نصف شب از خواب پريد چشماشو هی ماليد با دس سه چار تا خميازه كشيد پا شد نشس چی ديده بود؟ چی ديده بود؟ خواب يه ماهی ديده بود يه ماهی انگار كه يه كپه دو زاری انگار كه يه طاقه حرير با حاشيه منجوق كاری انگار كه رو برگ گل لاله عباسی خامه دوزيش كرده بودن قايم موشك بازی میكردن تو چشاش دو تا نگين گرد صاف الماسی همچی يواش همچی يواش خودشو رو آب دراز میكرد كه بادبزن فرنگياش صورت آبو ناز میكرد بوی تنش بوی كتابچه های نو بوی يه صفر گنده و پهلوش يه دو بوی شبای عيد و آشپزخونه و نذری پزون شمردن ستاره ها تو رختخواب رو پشت بون ريختن بارون رو آجر فرش حياط بوی لواشك بوی شوكولات انگار تو آب گوهر شب چراغ میرفت انگار كه دختر كوچيكه شاپريون تو يه كجاوه بلور به سير باغ و راغ میرفت دور و ورش گل ريزون بالای سرش نور بارون شايد كه از طايفه جن و پری بود ماهيه شايد كه از اون ماهيای ددری بود ماهيه شايد كه يه خيال تند سرسری بود ماهيه هر چی كه بود هر كی كه بود علی كوچيكه محو تماشاش شده بود واله و شيداش شده بود همچی كه دس برد كه به اون رنگ روون نور جوون نقره نشون دس بزنه برق زد و بارون زد و آب سيا شد شيكم زمين زير تن ماهی وا شد دسه گلا دور شدن و دود شدن شمشای نور سوختن و نابود شدن باز مث هر شب رو سر علی كوچيكه دسمال آسمون پر از گلابی نه چشمه ای، نه ماهيی، نه خوابی با د توی بادگيرا نفس نفس میزد زلفای بيد و میكشيد از روی لنگای دراز گل آغا چادر نماز كودريشو پس میزد رو بند رخت پيرهن زيرا و عرق گيرا میكشيدن به تن هم ديگه و حالی بحالی میشدن انگار كه از فكرای بد هی پر و خالی میشدن سيرسيركا سازار و كوك كرده بودن و ساز میزدن همچی كه باد آروم میشد قورباغه ها ز ته باغچه زير آواز میزدن شب مث هر شب بود و چن شب پيش و شبهای ديگه آمو علی تو نخ يه دنيای ديگه علی كوچيكه سحر شده بود نقره نابش رو میخواس ماهی خواابش رو میخواس راه آب بود و قر قر آب علی كوچيكه و حوض پر آب علی كوچيكه علی كوچيكه نكنه تو جات وول بخوری حرفای ننه قمر خانم يادت بره گول بخوری تو خواب اگه ماهی ديدی خير باشه خواب كجا، حوض پر از آب كجا كاری نكنی كه اسمتو توی كتابا بنويسن سيا كنن طلسمتو آب مث خواب نيس كه آدم از اين سرش فرو بره از اون سرش بيرون بياد تو چار راهاش وقت خطر صدای سوت سوتك پاسبون بياد شكر خدا پات رو زمين محكمه كور و كچل نيسی، علی سلامتی، چی چيت كمه؟ میتونی بری شابدوالعظيم ماشين دودی سوار بشی قد بكشی، خال بكوبی جاهل پامنار بشی حيفه آدم اين همه چيزای قشنگو نبينه الاكلنگ سوار نشه شهر فرنگو نبينه فصل حالا فصل گوجه و سيب و خيار بستنيس چن روز ديگه تو تكيه سينه زنيس ای علی، ای علی ديوونه تخت فنری بهتره يا تخته مرده شور خونه؟ گيرم تو هم خودتو به آب شور زدی رفتی و اون كولی خانومو به تور زدی ماهی چيه؟ ماهی كه ايمون نمیشه، نون نمیشه اون يه وجب پوست تنش واسه فاطی تنبون نمیشه دس كه به ماهی بزنی از سرتا پات بو میگیره بوت تو دماغا میپيچه دنيا ازت رو میگيره بگير بخواب، بگير بخواب كه كار باطل نكنی با فكرای صد تا يه غاز حل مسائل نكنی سر تو بذار رو ناز بالش، بذار بهم بياد چشت قاچ زين و محكم چنگ بزن كه اسب سواری پيشكشت حوصله آب ديگه داشت سر میرفت خودشو میريخت تو پاشوره در میرفت انگار میخواس تو تاريكی داد بكشه آهای زكی ! اين حرفا حرف اون كسونيس كه اگه يه بار تو عمرشون زد و يه خواب ديدن خواب پياز و ترشی و دوغ و چلوكباب ديدن ماهی چيكار به كار يه خيك شيكم تغار داره ماهی كه سهله سگشم از اين تغارا عار داره ماهی تو آب میچرخه و ستاره دست چين میكنه اونوخ به خواب هر كی رفت خوابشو از ستاره سنگين میكنه میبرتش، میبرتش از توی اين دنيای دلمرده چارديواريا نق نق نحس ساعتا خستگيا بيكاريا دنيای آش رشته و وراجی و شلختگی درد قولنج و درد پر خوردن و درد اختگی دنيای بشكن زدن و لوس بازی عروس دوماد بازی و ناموس بازی دنيای هی خيابونا رو الكی گز كردن از عربی خوندن يه لچك بسر حظ كردن دنيای صبح سحرا تو توپخونه تماشای دار زدن نصف شبا رو قصه آقابالاخان زار زدن دنيايی كه هر وخت خداش تو كوچه هاش پا میذاره يه دسه خاله خانباجی از عقب سرش يه دسه قداره كش از جلوش میآد دنيايی كه هر جا میری صدای راديوش میآد میبرتش، میبرتش از توی اين همبونه كرم و كثافت و مرض به آبيای پاك و صاف آسمون میبرتش به سادگی كهكشوی میبرتش آب از سر يه شاپرك گذشته بود و داشت حالا فروش میداد علی كوچيكه نشسته بود كنار حوض حرفای آبو گوش میداد انگار كه از اون ته ته ها از پشت گُل كاری نورا يه كسی صداش میزد آه میكشيد دس عرق كرده و سردش رو يواش به پاش میزد انگار میگفت يك دو سه نپريدی؟ هه هه هه من توی اون تاريكيای ته آبم بخدا حرفمو باور كن علی ماهی خوابم بخدا دادم تمام سرسرا رو آب و جارو بكنن پرده های مرواری رو اين رو و آن رو بكنن به نوكران با وفام سپردم كجاوه بلورمم آوردم سه چار تا منزل كه از اينجا دور بشيم به سبزه زارای هميشه سبز دريا میرسيم به گله های كف كه چوپون ندارن به دالونای نور كه پايون ندارن به قصرای صدف كه پايون ندارن يادت باشه از سر راه هفت هشت تا دونه مرواری جمع كنی كه بعد باهاشون تو بيكاری يه قل دو قل بازی كنيم ای علی من بچه دريام، نفسم پاكه علی دريا همونجاس كه همونجا آخر خاكه علی هر كی كه دريا رو به عمرش نديده اززندگيش چی فهميده؟ خسته شدم حالم بهم خورد از اين بوی لجن انقده پا به پا نكن كه دو تايی تا خرخره فرو بريم توی لجن بپر بيا وگرنه ای علی كوچيكه مجبور میشم بهت بگم نه تو نه من آب يهو بالا اومد و هلفی كرد و تو كشيد انگار كه آب جفتشو جست و تو خودش فرو كشيد دايره های نقره ای توی خودشون چرخيدن و چرخيدن و خسته شدن موجا كشاله كردن و از سر نو به زنجيرای ته حوض بسته شدن قل قل قل تالاپ تالاپ قل قل قل تالاپ تالاپ چرخ میزدن رو سطح آب تو تاريكی چن تا حباب علی كجاس؟ تو باغچه چي میچينه؟ آلوچه آلوچه باغ بالا جرات داری؟ بسم الله فروغ فرخ زاد یا علی
+ نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت 22:0 توسط علیرضا