نگرانتم دباره              که بازم تو چا  نیوفتی
توی قصه ها رو تخت ِ          پسر شجا نیوفتی

دباره گول بخوریو            گرگ ِ رو را بدی خونه
آب ِ شنگولی به راهو        گرگ ِ ناموس نمیدونه               

خیلی باید بدویی که            دباره مث ِ الان شم
اونموقع چطور میتونم        عاشق ِ بچه فلان شم

حشری می خورن از د َم   دست و پا و چونهء تو

مواظب باش که زمستون    پشه ها کجا می خابن
موزیانه می پرن چون        پشه ها خیلی خرابن

 وقنی زخمی زیلی باشی   پیش ِ من جایی نداری
نمیشه بازم بذارم              اگه تو بازم بذاری

اینه مشکل ِ کلاسم           نه که نمره ء بیستی
چند کیلو سیب مشکلت نیس   تو که آدم بشو نیستی

چترتو باید ببندی           بوسای آب دار تموم ِ
اون موقع فاحشه میشی    سکس با هرزه حروم ِ

نگرانتم دباره                 توی فکر ِ چا نیوفتی
قصه ها خیلی کثیفن              تو کثافتا نیوفتی

یا علی

هيچکس اشکي براي ما نريخت     هر که با ما بود از ما مي گريخت

چند روزي ست حالم ديدنيست     حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم          گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت              يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم        خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم
نمیدونم.

افسردگی هنری بد دردی نه؟

یا علی